Invito alla cerimonia di premiazione per la miglior tesi di laurea in interlinguistica ed esperantologia

Ricevo e volentieri pubblico (anche se non potrò andarci):
 
 
 
IL RETTORE DELL’UNIVERSITA’ DEGLI STUDI DI PARMA  invita  alla
CERIMONIA DI CONSEGNA del
PREMIO DI LAUREA “GIORGIO CANUTO”

GIOVEDI  24 OTTOBRE 2013  ORE 14.30

 

  Per la miglior tesi di laurea in ‘Interlinguistica ed Esperantologia’

ANNO ACCADEMICO  2012-2013

Quest’anno il Premio verrà conferito a Simona Mattiola per la sua tesi su “La conservazion di lingaz ladin”

La cerimonia avrà luogo nella Aula C del Plesso D’Azeglio in via d’Azeglio 85 – Parma
Interviene il Magnifico Rettore Prof. Gino Ferretti

Prolusione del prof. Gabriele Iannàccaro dell’Università di Milano Bicocca su “Dell’ecologia linguistica”

Introduce e modera il prof. Davide Astori 

consegna il Premio Luigia Oberrauch Madella presidente dell’Associazione Esperanto “G. Canuto” di Parma 

Premio Canuto 2011 a Sabrina Chetta

Ricevo e volentieri pubblico, anche perché Sabrina è stata una mia allieva di esperanto al pub nell’amikoklubo, dove a volte abbiamo anche parlato della sua tesi. Complimenti!

L’Associazione Esperanto G. Canuto di Parma vi invita al Premio di Laurea “Giorgio Canuto” A.A. 2010-11 per la miglior tesi di laurea in ‘Interlinguistica ed Esperantologia’

Giovedì 27 ottobre 2011 – ore 10,30
Aula C – Plesso D’Azeglio
via D’Azeglio 85

Conferimento del Premio a Sabrina Chetta, Università degli Studi di Milano, per la tesi “Lingue ausiliarie e teorie di naturalezza” (Rel. Prof. A. Scala, Corr. Prof.ssa L. Biondi).

Prolusione di Robert Phillipson, Copenhagen Business School

Maintaining diversity in scholarly languages
(Garantire la diversità nelle lingue delle scienze)

Per ulteriori informazioni rivolgersi a Lugia Madella, via Prampolini 8, 43122 Parma, tel.0521 785582, silkovojo chiocciola aliceposta.it

Ieri in radio a parlare di lingue straniere

Ieri ho avuto l’occasione di parlare di lingue straniere su RAI Radio 1 nella trasmissione Tornando a casa, condotta da Enrica Bonaccorti, una vera fan dell’esperanto (per questo mi hanno trovato e contattato; ha anche citato in trasmissione il mio primo libro per Cortina).

Nella scheda della puntata di ieri si vede che eravamo invitati io e Maja Roch, una psicolinguista dell’Università di Padova.

Potete scaricare il podcast e farvi un’idea di cosa si è detto. Due cose mi hanno colpito, a distanza di un giorno: quanto per molti italiani i dialetti sono considerati lingue di serie B se non addirittura non lingue, e come sia drammatico per alcuni aver studiato per anni una lingua straniera senza riuscire a padroneggiarla.

Tra le varie domande e osservazioni che mi sono giunte, infatti, c’è stato chi mi ha chiesto se il bilinguismo lingua locale/italiano “vale” quanto un bilinguismo italiano/inglese o altro. Certo che vale, da un punto di vista cognitivo! Ma non solo: in “dialetto” è un patrimonio culturale, affettivo, che viene trasmesso ai bambini (si parlava, un po’ limitatamente, solo di bilinguismo nell’età evolutiva) da parte dei genitori. Basta vergognarsi delle proprie lingue! Anche se sono piccole, non riconosciute dalla società, ecc., sono nostre, sono parte di noi. E con questo spirito le regaliamo ai nostri figli.

L’altra domanda che mi ha colpito è l’idea che se studio pianoforte magari supero il blocco nell’imparare le lingue. Magari anche sì, ma perché farlo? Voglio dire, perché non cantare? Perché c’è questa idea, che per studiare una lingua la cosa da fare è non studiare la lingua ma fare altro? Evidentemente, ho pensato lì per lì, ci sono persone che hanno veramente fatto di tutto per impararle e hanno fallito. Be’, ho un annuncio da fare: anch’io sono tra queste. Per motivi familiari, ho cercato per 20 anni di imparare il tedesco. Poi ho deciso di lasciar perdere, tanto vivo bene lo stesso anche senza.

E’ inutile accanirsi, allora?

Accanirsi sì, provare un altro metodo no. Voglio dire: forse se fossi andato a vivere 3 mesi d’estate in Germania per un paio d’anni con un lavoretto, invece di fare corsi di qui e di là, avrei imparato di più.

Le lingue si imparano per amore o per necessità. Se non ne avete bisogno e non le amate… Ma si possono imparare ad amare. Questo sì. L’unica è conoscerle, meglio se mediante qualcuno che le parla bene, e che ci faccia star bene in sua compagnia. Garantito!

De Zamenhof ghis la chielo en la 64-a IKU

El la Gazetara Komuniko N-ro 409 de UEA:

21 universitatanoj kaj aliaj fakuloj proponis prelegon por la 64-a sesio de la Internacia Kongresa Universitato, kiu okazos dum la 96-a Universala Kongreso de Esperanto en Kopenhago (23-30 julio 2011). Tio estas pli ol duoblo de la naŭ prelegoj, kiuj konsistigos la programon de IKU. La proponoj estis prijuĝitaj de la Komisiono pri IKU, surbaze de kies rekomendo la Estraro de UEA faris la finan decidon. Jam pli frue la Estraro elektis prof. Christer Kiselman kiel la rektoron de la 64-a IKU.

En Kopenhago okazos naŭ IKU-prelegoj:

Davide Astori: La Zamenhofa revo inter lingvistiko kaj religio;
Věra Barandovská: Interlingvistika dialogo ĉe Otto Jespersen;
Eva Bojaĝieva: Oksigeno, utila kaj danĝera por la homo;
Erik Hoeg: La profunda ĉielo – kredo kaj scio 2500-jara;
Hidenori Kadoja: La vikinga epoko, naciismo kaj historiografio;
Jacob Nordfalk: Maŝintradukado;
Tsvi Sadan: La ‘reviviĝo de la hebrea sen mitoj;
José Antonio Vergara: Aidoso;
Amri Wandel: Astrobiologio kaj la 50-jara serĉado de ekstertera inteligenteco.

La prelegoj de Eva Bojaĝieva, Tsvi Sadan kaj Amri Wandel estos samtempe kursoj de Akademio Internacia de la Sciencoj. La dumkongresaj AIS-kursoj konsistas el tri prelegoj, el kiuj la IKU-prelego estos la unua kaj ĝin sekvos de du daŭrigaj prelegoj por pli profunda traktado de la temo. La kunlaboro inter IKU kaj AIS komenciĝis en 1995.

La prelegotekstoj aperos en la t.n. IKU-libro, lanĉota en la UK. Kelkaj antaŭaj volumoj estas ankoraŭ haveblaj ĉe la Libroservo de UEA. Pluraj IKU-libroj estas konsulteblaj en la IKU-sekcio de la kongresa retejo de UEA, kie baldaŭ aperos ankaŭ la resumoj de la Kopenhagaj prelegoj.

BEKkurso en Chinio, Tutmonata Eksperimento, konkretaj, pozitivaj rezultoj

Informcele de Dennis Keefe (Kantono, Chinio):

Antau kelkaj horoj, mi finis la pli ol 200-horan BEKkurson en la urbo Kantono en Chinio, kadre de VEK – ILEI. En 30-taga periodo, mi kalkulis 311 laborhorojn miajn (instruado, korektado de pli ol 40 ekzamenojn, speciala helpsesioj, ktp), rekordon por mi iam ajn en mia vivo, krom kiam mi estis che IBM! Sed la laboro estis tre ghojiga, plezuriga, kaj mi tute ne lacighis, kontraue!

Unu chefa demando estis, chu 9-horoj de Esperanto-lecionoj chiutage dum tuta monato estus laciga, enuiga, malmotiviga por KOMPLETE NOVAJ LERNANTOJ de Esperanto en Chinio.

Alia demando estis, chu lernanoj kiuj NENIAM lernis Esperanton antaue estus kapablaj post unu monato KOMFORTE kaj FLUE paroli kun, ekzemple, lertaj parolantoj de Esperanto en Europo, Usono, ktp.

Tria demando estis chu tiuj novaj lernantoj povus atingi sufiche profesian nivelon de Esperanto por poste partopreni en eventualaj, universitataj fakkursoj (ne pri Esperanto).

Mi provizore povas responde optimiste kaj pozitive al tiuj demandoj. Mi serchas historian komparon en Chinio, sed ghis nun neniu konas kurson tiel intensan kaj tiome en Esperanto en la cent jaroj de la instruado de la lingvo chi tie (sciu ke en la fruaj okdekaj jaroj estis chirkau 400,000 lernantoj de Esperanto chi tie).

Mi havos multe pli da komentoj pri la BEKkurso en Chinio, kaj mi kunligos la analizon de la BEKkurso lastjare en la Esperanto-Insulo (mia nomo) Hai Nan Dao. La pedagogia flanko nun komencas solvighi, lau mi, nun la chefa problemo estas che la merkatika flanko — kiel varbi studentojn kaj aliajn lernantojn.

La financa flanko, lau mi, ne estas bremso. Rilate organizadon, tio povas solvighi. Antau chio la sukesa, novstila instruado de Esperanto en Chinio dependas de teamoj kaj ne de individuoj. Kiel en Europo, kunlaborado bezonatas. Motoroj bezonas. La unua, rilate instruadon nuntempe en Chinio estas ARKO. Che la entreprenika flanko estas Trigo el Wuhano. Ni lernu de ili.

Serio da komentoj sekvos. Mi komentos, miaopinie, ankau pri multe da nebonvenaj mitoj rilate la efikan instruadon de Esperanto. Mi faris detalajn statistikojn kaj Arko filmadis dume kaj che la fino de la instruado.

Finfine simpozia kajero de Parma aperigitas

Post “nur” 5 jarojn, finfine aperas la simpozia kajero de Parma… Informcele:

Simpozia kajero de Parma aperigita

ILEI kun plezuro anoncas la aperigon de la Simpozia Kajero el nia Konferenco
en Parma en 2006, kiu estis organizita kunlabore kun la Universitato de
Parma (Departamento pri Fremdaj Lingvoj kaj Literaturo), Itala
Esperanto-Federacio kaj la itala sekcio de ILEI.

La kajero estas trilingva (Esperanta, angla, itala) kun 53 grandformataj
paghoj. Ghi trovighas nun en la retejo de ILEI en PDF
formato (PDF-varianto 1.5). Ghi aldonighas tie al la kajero el Krakovo kie
okazis Simpozio en 2009. Tiuj verkoj ricevos plian kontroladon, prepare al
dua reteldono, kiu formos la bazon por fizika aperigo en tre modesta
eldonkvanto.

Ghi trovas sian lokon apud la kajero el Krakovo en 2009. Tiuj retversioj estas senpage je via dispono, sed ni petas vin memori, ke ech reteldono por ILEI tute ne estas senkosta! Por helpi al ni kovri tiujn kostojn, kaj realigi iliajn aperigojn en presita formo, viaj donacoj al nia Fondajho Szerdahelyi tre bonvenas. Legu pri niaj fondajhoj en la financa parto de la retejo, ene de la rubriko ‘Dokumentoj’. Antaudankon pro via subteno!

Por elshuti la kajeron klaku chi tie: http://ilei.info/pdf/Simpozia_kajero_2006Parma.pdf

Diplomlaborajhoj pri au en esperant(ologi)o serchatas

Informcele (ne gravas se la lingvo de la diplomlaborajho ne estas la esperanta):

La redaktoro de www.edukado.net informas chiujn, ke en la jhus lanchita retpagho aperis tutnovaj funkcioj kaj servoj.

Unu el la plej gravaj novajhoj estas la lancho de la sekcio ‘Diplomlaborajhoj’.

La celo estas kolekti informojn pri la sciencaj verkoj, kiujn oni dise en la mondo faris je studfina periodo en universitato au altlernejo pri esperantologiaj au interlingvistikaj temoj en Esperanto au en alia lingvo.

Jam komencighis la kolektado de la informoj kaj specimenoj per la enretigo de la enhavo de la eldonaĵo Bibliografio de disertacioj pri Esperanto kaj Interlingvistiko, verkita de Edward Symoens. Char multaj autoroj, listigitaj en tiu eldonajho, ankorau vivas, ni preferas, ke ili mem registru sian verkon kaj eventuale aktualigu la informojn, raportu pri posta vivo de la verko, aperintaj recenzoj, artikoloj kaj eventuale ili alshutu al la prezento ankau specimenojn, resumojn au la tutan laborajhon.

Por tio ekzistas du ebloj :

Eblas registrighi che la retejo por ke post la aldono de la informoj kiam ajn la enmetinto povu modifi la reguistrajhon.

Se iu ne volas aparteni al la membraro de la retejo, eblos kontakti la redaktoron kaj peti shin je aldono de la informoj. En tiu chi kazo ni petas la autorojn konsulti la formularon kaj sendi la necesajn informojn en mesagho.

En la sekcio ‘Diplomlaborajhoj’ eblos per rapidaj serchiloj ricevi trarigardon pri la jam prilaboritaj verkoj, trovi ekz. en kiuj universitatoj ili estas konsulteblja, en kiuj landoj aperis tiaj verkoj, ricevi laujaran orientigon au ekzemple listigi verkojn lau la diversaj subgrupoj kaj temoj.

La kolekto unua-periode celas nur la sube listigitajn sciencajn verkojn, kiuj lau la bolonja sistemo estas difinitaj en 3 sinsekvaj etapoj:

1. Bazaj studoj (3-4 jaroj) kun diplomo licencia / bakalaura
2. Majstraj studoj (2-3 jaroj) kun diplomo magistra / majstra
3. Doktoraj studoj (3-4 jaroj) kun doktora diplomo.

Habilitiga diplomo ekzistas nur en kelkaj landoj, sed kompreneble ankau tiaj verkoj estas bonvenaj.
Postdiplomaj studoj rezultiĝas en postdiplomaj diplomoj sen aldona titolo. Al tiu grupo apartenas ekzemple la laborajhoj verkitaj dum la Interlingvistikaj studoj en Poznan. Ankau tiujn verkojn ni petas registri.

Ni ebligas aldonon de la laborajhoj rilataj al la usonaj bakalaura, majstra kaj doktora diplomoj kaj de la che AIS akireblaj bakalaura, magistra kaj doktora diplomoj.

Lau niaj enketoj atendatas ch. 250-300 laborajhoj, sed por tio necesas grandskala kunlaboro.

Bonvenigas viajn kontribuajhojn kaj materialojn la redaktoro, Katalin Kováts

ESF’s Annual Report and Tax Return For 2009 Are Now Available Online

FYI:

June 23, 2010 — The Esperantic Studies Foundation (ESF) announced today that its Annual Report and Tax Return for the fiscal year ending December 31, 2009 is now available on its website.

Dr. Humphrey Tonkin, President of ESF, commented that the year 2009 was a year of choices for the Foundation: “Unable to sustain the rate of spending to which it had become accustomed in previous years, the Foundation, responding to the sharp decline in the stock market, was forced to decide on its priorities, dropping funding for lower-priority activities and concentrating its diminished resources on its highest priorities. In several cases these high-priority items were programs in which the Foundation had already made significant investments in previous years and which it needed to maintain. As a result, there were few resources for new initiatives. These developments make it doubly imperative that we find new resources to supplement those currently available, so that we can continue to support more of the many meritorious new initiatives in research and teaching that we are made aware of. Fortunately we have been able to maintain our program of small short-term grants and will continue to look for ways of supplementing and expanding it.”

Despite the challenges presented in 2009, the Annual Report shows that the Foundation remained committed to supporting a broad range of worthwhile initiatives within the framework of its core operating objectives. These objectives include: (1) improving the visibility and prestige of Esperanto as a research topic and teaching subject, (2) focusing attention andacademic resources on the study of Esperanto and of interlingual communication generally, (3) establishing an intellectual community of teachers and researchers in higher education committed to the above goals, and (4) improving and expanding the operational capacity of the foundation itself.

Looking ahead through 2010, the ESF board remains committed to exercising fiscal discipline throughout the year but, at the same time, it will continue to marshal available resources to increase the foundation’s supporter base and raise funds for educational and research initiatives.

Nova diplomverko pri propedeutika valoro de Esperanto

Informcele:

La 31-an de majo 2010 en Jekaterinburg juna studentino Arina Osipova diplomighis pri la temo “Propedeu’tika rolo de Esperanto en lernado de la germana lingvo”. Shi studis en la Urala shtata pedagogia universitato (UShPU), instituto de fremdaj lingvoj. Arina preskauu’ ne diskonigis informon pri temo de sia diplomverko, tial nur hazarde oni povis informighi pri la bonega fakto.

Kiel rakontis mem Osipova, jam profesia instruistino de la germana, shi lernis Esperanton antauu’ kvar jaroj, kaj kiam venis tempo elekti temon de diplomverko, shi decidis kunigi Esperanton kaj la studadon. Arina multe interesighas ghuste pri propedeu’tiko, tial komence shi volis pristudi nur ghin – kiel Esperanto ghenerale helpas lerni lingvojn, ne iun konkretan. Sed dekanino de shia fakultato estis ege kontrau’ Esperanto (“En la mondo estas tro da problemoj pri la normalaj lingvoj, kaj vi alshovas la artefaritan!” – citajho). Do lau’ la dekanino oni povas okupighi pri Esperanto nur hobi-nivele, sed ne scienc-cele.

Tial baza problemo estis trovi sciencan gvidanton de la diplomverko – pedagogoj en UShPU jen timis la temon char nenion sciis, jen ne vidis sencon okupighi pri tio. Klarighis ankau’, ke inter la lingvistoj ekzistas opinio, ke propedeu’tika rolo de Esperanto estas memevidenta kaj oni ne devas ion ajn pruvi chi-rilate. Krome lau’ ili ne necesas enkonduki Esperanton en altlernejojn kiel devigan studobjekton, char la latina tute bone plenumas rolon de Esperanto.

Post la diplomigho Arina ankau’ intencintus farighi aspiranto, sed kun chi tiu temo la afero estas malreala – oni ne lasos shin doktorighi chi-prie. Shi diris, ke antau’ jardeko iu en hprovis skribi sciencan verkon pri Esperanto, sed malsukcese.

Arina ricevis kiel gvidanto instruistinon de la franca, kiu iam lernis Esperanton, sed rilatas al ghi ne serioze. Krome shi ne regas la germanan (pri kiu chefe temas en la verko de Arina). Tial Osipova devis fakte labori memstare, la gvidantino helpis nur pri stilaj nuancoj kaj organizaj aferoj.

Arina laboris dum du jaroj. Pasintjare sxh analizis E-rusan vortaron de A.Shevchenko, kaj krome uzis etimologian vortaron de Esperanto – shi serchadis germanajn radikojn en E-vortoj. Osipova faris jenan eksperimenton: shi proponis al 22 esperantistoj kun malsama E-lingvokono kaj nenioma rego de la germana traduki el la germana apartajn vortojn, apartajn frazojn kaj malgrandan tekston. Por la tuta traduko shi liveris al eksperimentatoj 45 minutojn. Rezulte de la traduka laboro evidentighis, ke la hipotezo pri la propedeu’tika estis plene konfirmita kaj la celo – atingita.

Osipova ricevis plej altan poenton, recenzo estis pozitiva kaj sen korektoj au’ rimarkoj. La atesta komisiono ghenerale rilatis neu’trale, sed faris bazajn demandojn – kial Esperanto sed ne la angla, chu Esperanto helpis lerni la germanan, chu Esperanto estas ie lernata kiel studobjekto. Krome oni petis ke Arina diru ion en Esperanto – shi citis la unuajn kvar versojn de zamenhofa “La Espero”.

Do brava Arina Osipova meritas admirojn pro persistemo, gratulojn pro la diplomigho kaj dankojn pro sia kontribuo al diskonigo de Esperanto inter uralaj lingvistoj.

G.Arosev

Les mardis à l’ETI, 20 Avril 2010

Yesterday I had a talk at ETI, the school of interpretation and translation of the University of Geneva, thanks to the invitation by my colleagues and friends François Grin and Michele Gazzola who work there, about the relations between Esperanto and translation (here the presentation).

People there were deeply involved in the subject of translation, so a lot of interesting and challenging questions arose, in particular about the establishment of a standard variety of a language whose native speakers (or family speakers, if you prefer) are always bilingual and Esperanto is never the strongest language. What still surprizes me is the emotional feelings that Esperanto rises among specialists of languages, who it’s supposed to conduct more rationally about the subject. In reality, the reverse is true.

In particular, some people can’t accept that a living language is such even without an ethnos and its consequences (territory, government, army) even if there are a lot of examples of strong language planning in the literature, besides Esperanto. Furthermore, I was questioned about the existence of an Esperanto culture; it’s not a matter of questioning; it’s a matter of fact. Esperanto is not based on an ethnos, instead it is based on an ethos. But that’s all. There are myths, symbols, products, artifacts, that sign the Esperanto identity exactly as in any other culture, and they are worth studying. Of course, if you bound “culture” to an ethnos (anthropology = ethnography) you can deny facts to save your theory.

Personally, I prefer to revise my theory…